درباره حسين پاکدل  
 
 
وبلاگ
خبر
متفرقه
شعر
نمایشنامه
داستان
فیلم‌نامه
جستجو
استفاده از مطالب و محتویات این سایت، بدون اجازه نویسنده، مجاز نیست.
طراحی توسط گردون
 
 
 
پنجشنبه 15 مرداد 1383
موضوع: روزنوشت
● اصلاح سخن

عزيز گرانقدري که نام و نشان و کردارش، هميشه برايم آيه اي روشن و زلال است و هر کلام و هر ياهوي درويشانه اش، مشحون از خدايگونگي، امروز از سر لطف با نوازش کلماتي دلکش، نهيب زد مرا که هان! کجا مي روي اين سان پر شتاب! نشستم و به گوش جان آواي روحبخشش را به کمال اندوخته ذهن کردم و نشانه راه . ديدم در اين وادي، راه نه که به بيراه، بل راه به سمت و سوئي مي پيمودم که راه من نبوده ونيست، از اين رو، سمت نگاه عوض کرده بر قراري ديگر ره مي پيمايم، که اين به صلاح نزديک تر و بر من پسنديده تر است.
طي چند هفته اخير مطالبي قلمي کردم در وادي هنر به ويژه گرامي هنر تئاتر، اکنون چون با ديدي ديگر مي نگرم مي بينم، واجد ادبياتي است که از جنس من نيست و اگر بنا بر اصلاح امور است و نيّت خير، اينگونه نوشتن، بي شک نتايج معکوس دارد. پس، براي آنکه شائبه ديگري جز تعالي هنر و هنرمند ايجاد نشود، از اين دم، ديگر نه در خلوت و نه در جلوت، سخني در اين باب نخواهم گفت و نوشت. خداي نبخشايد مرا اگر، آنگونه باشم که چون کژي روي دهد، دلشاد شده بانگ برآورم که هان اين همان بود که مي گفتم و شد آنچه نبايد.
از ذات پاک عالمدار مي طلبم، ياورم باشد به صبر و همراهي و پهناوري دائره آرزوها و روياها. و حامي باشد آنان را که دلسوز و از خود گذشته اند و قسمت است يک چند بار سنگين امانت هدايت هنرنمايش اين ملک به دوش کشند.
اينک از دور و نزديک چون هميشه ياور اهل هنرم در هر صنف بي هيچ داعيه اي، چه آنکه باور دارم اگر تحولي بنا است رخ دهد در درون هنر مند است .