درباره حسين پاکدل  
 
 
وبلاگ
خبر
متفرقه
شعر
نمایشنامه
داستان
فیلم‌نامه
جستجو
استفاده از مطالب و محتویات این سایت، بدون اجازه نویسنده، مجاز نیست.
طراحی توسط گردون
 
 
 
پنجشنبه 26 آذر 1383
موضوع: روزنوشت
● قُربِ حُضور

تا چه حد از بی فاصله بودن با آن کس که شما را عزيز و گرامی است، سرخوش ايد و از بودن در کنارش دچار شعف، و چون دور شود و رخت سفر پوشد به رنج اندر شويد؟

تا چه ميزان از آن کس که شما را مايه آرامش است و دوری، فاصله ای بعيد در ميان انداخته، در رنج و تعب و چون فاصله ها کنار رود قدر دان وصل؟

کم فاصله بودن ميان دو کس و يا کسان بی شمار که بودن در مجاورتشان، دوام و استمرار زندگی را لذت بخش می کند و تداوم حيات را به واسطه نوشيدن شربت شيرين حضور تحمل پذير، نعمتی است بس بزرگ و مغتنم.
از آن سو، زيادت فاصله و ناميسر بودن ديداربه اجبار، ميان آنان که روح و جانشان، در گرو پيوند و قرب است، زندگی را سخت و سنگين می کند و فسردگی را ازدياد.

آنانکه قدرِ قربِ حضور دوست نمی دانند، تا آن دم که فراق در می رسد به اختيار، فرصت سوزان محب اند و آندم که فرصت وصل حاصل شود، بی اختيار، از سرنادانی، شوق يا جلب نظر، شکوه آغازند، شفّافی ی بودن را کدورت بيفزايند، حتی اگر در قرب، جان قربان کنند.

در اين فرصت يکباره عمر، به اندک بهانه پاس نعمت حضور و هم سری بايد داشت که چون رو گردانيم، زمانه به پلک زدنی، فاصله ها اندازد در ميان، بی افسوس.

دانستن رمز و راز قُرب، حضور را برکت بخشد و نادانستگی فنونِ اين برکت بخشی، قربِ حضور را، به عذابی اليم مبدل سازد.

هزار بهانه، در دوستی يکی شود و يک شبهه در آن، هزار بهانه زايد، چه آن که رسم دوستی بر مدار اعتماد است نه توصيف آن و هر دم دو دوست را احتياج به شرح شد، بر آن فاتحه بايد خواند، که تَرَک در اين بُلور، حقيقتِ صدق را هزار تکه کند.

دوستی را به کردار و منش سنجيده ی خويش رقم می زنيم و دوام اش، محتاج تکثير عشق و تمرين همدلی و نگاهبانی قُرب است. دوستی، دوست داشتن و دوست داشته شدن، جملگی فرصت هائی زلال هستند پر بها، بايد که هر دم به شگردی نو، از سر اخلاص، روح الفت و مهر و يکدلی به جوهر دوستی فزود، تا قدر و قيمت گيرد و دم به دم تازه تر شود. اگر انحصار می طلبی از دوست، پس بکوش منحصرش باشی در دوستی و همو باش که می طلبی باشد، همانگونه که آن دوست يگانه ی بی فاصله می طلبد.
اين ها همه را به خود گفتم.