درباره حسين پاکدل  
 
 
وبلاگ
خبر
متفرقه
شعر
نمایشنامه
داستان
فیلم‌نامه
جستجو
استفاده از مطالب و محتویات این سایت، بدون اجازه نویسنده، مجاز نیست.
طراحی توسط گردون
 
 
 
شنبه 13 فروردین 1384
موضوع: روزنوشت
● جاودانگی و هنر 1

اين چه حس غريب و هميشه همراهی است که آدمی را به تلاش جاودانه شدن وا می دارد؟ آيا اين حس، تنها شامل حال هنرمندان است يا هرکس در هر حرفه چنين تمايلی دارد و دوست دارد نوای خوش کوکی باشد در گوش هميشه ی هستی؟ اينکه می گويند وجود ما برای ابديت ساخته شده خاص اين تن خاکی است که در زمان مستحيل شده، به مرور رو به فرسايش و نيستی می رود يا شامل آن چيزی است که هويت ما را تعريف کرده معنا می بخشد و به ياری آفرينش هنری رنگ جاودانگی می گيرد؟ اين تن عاريه ای که زمانی اندک، چون مسافرخانه ای گاه خوش آب و رنگ و گاه متروک و ويران، پذيرای وجود ماست وبعضاً از قوانين و حتميت هائی بيرون از اراده ی ما پيروی می کند، تا چه حد می تواند از احساسات و علايق و دلبستگی های ما پيروی کند و همراه باشد؟ ما زندگی خود را مديون چه هستيم؟ خوشی ها؟ ناخوشی ها؟ دردها؟ و يا آلام ديگران؟ ديگرانی که می شناسيم يا نمی شناسيم. مسئوليت زندگی از چه وقت حادث می شود و ما تا کجا اين بار را به دوش داريم؟ آسايش مرگ پايان است و يا آغاز جاودانگی؟ اين کدام نيرو و يا انگيزه است که ما را وادار به زندگی می کند علی رغم بودن در مسيردردها و نيستی های هماره؟
اين ها و هزاران سوال ديگر سيزده روز عيد امسال مرا در خود فرو برد و حاصلش شد سلسله مقالاتی در خصوص جاودانگی هنر که به مرور خواهمش گذاشت اينجا، اگر عمری بود.