درباره حسين پاکدل  
 
 
 
 
 
یکشنبه 20 آذر 1384
موضوع: روزنوشت
● کدام تبليغ رسمی؟

یکی از رفتارهای غلط و ناپسند مرسوم طی این سالها – که بعضاً برپایی عدالت را وهن می کند - این بوده که بنا به شنیده ها و یا برداشت های شخصی و یا حتی کم و بيش صحت یک خبر، ابتدا در مطبوعات و رسانه ها با آبروی افرد به انحاء مختلف بازی می شود بعد به راحتی رها می شود.

معمولا با ایجاد یک جو کاذب احساسی و پراکندن شایعه فرد یا افرادی را در مظان اتهام قرار می دهند و پس ایجاد التهاب کسانی در یک جو آشفته مأمور رسیدگی می شوند، حالا يا رسيدگی می شود يا نمی شود. اگر آن امر شایعه ای بیش نبوده باشد در این فاصله طرف مورد اتهام پاک بی آبرو و بی حیثیت شده است. بخصوص این امر اگر در مورد افراد دارای شهرت رخ دهد هزینه ی بیشتری دارد. اگر از طرف دستگاه قضايی اينگونه موارد مهار نشود ناامنی اجتماعی و فردی را باعث می شود. گمان ندارم حتی یک نفر در این ملک باشد که نسبت به برپایی قسط وعدالت و پیگیری اتهام مجرم حالا هرکس که باشد، بخود تردید روا دارد. البته اعتقاد دارم رسانه ها همچون چشمان بیدار و هوشیار جامعه نسبت به همه چیز حساسیت نشان دهند ولی حرمت و حق و حقوق طرفشان را محترم شمارند و به شأنیت انسان احترام بگذارند. دیگر وقت آن است که از ایجاد التهاب پرهیز شود و در تنظیم هر خبر یا گزارش به قوانین حقوقی و مدنی کشور احترام بگذاریم حتی اگر نیت خیری پشت آن باشد.
خبری را در سایت بازتاب دیدم که از نظر حرفه ای توجه مرا بخود جلب کرد. عين خبر این است:

« تبلیغ رسمی كلاهبرداری در سیمای جمهوری اسلامی

مجری مشهور تلویزیون كه طی پانزده سال گذشته، بارها به دلیل تخلفات اخلاقی و مالی، ممنوع‌التصویر شده است، پنجشنبه شب رسما به تبلیغ و جذب مشتری برای گردانندگان رسوایی ژنو از سیمای جمهوری اسلامی پرداخت.
خبرنگار «بازتاب» گزارش داد: «م ـ ش»، مجری مشهور تلویزیون كه طی پانزده سال گذشته، بارها به دلیل تخلفات اخلاقی و مالی، ممنوع‌التصویر شده است، پنجشنبه شب رسما به تبلیغ و جذب مشتری برای گردانندگان رسوایی ژنو از سیمای جمهوری اسلامی پرداخت.
بنا بر این گزارش، اقدام «م ـ ش» در حالی صورت گرفت كه برنامه مذكور كه دو بار قرار بود در شش ماهه نخست سال جاری پخش شود، با تذكر عوامل نظارتی نسبت به تخلفات پنهان و مسائل پشت‌پرده رسوایی ژنو، لغو شد، اما «م ـ ش» با سوءاستفاده از شرایط ناشی از سقوط هواپیما، اقدام به پخش برنامه مذكور كرد.
در این برنامه «آ ـ خ»، «ه ـ ر» و «ش ـ ر»، سه نفر از چهار میهمان برنامه مذكور كه از عوامل رسوایی ژنو بودند، به تطهیر اقدامات گذشته و تبلیغ برای برنامه‌های آینده خود پرداختند.
این افراد كه قصد اغفال ده‌ها تن از جوانان دیگر ایرانی و دریافت مبالغی سنگین از آنان جهت نمایشگاه سال 2006 ژنو را دارند، در اظهاراتی بی‌اساس، این نمایشگاه تجاری را یك مسابقه معتبر علمی معرفی كردند.»

بنده اصلاً در جريان کم و کيف ماجرا نيستم و حتی برنامه ی مذکور را هم نديده ام. اما با نحوه طراحی، تصويب، برآورد، توليد و پخش هر برنامه بخوبی آشنا هستم و می دانم مسئوليت هر برنامه در درجه ی اول با تهيه کننده بعد مدير گروه توليدی و درنهايت پخش شبکه و مديريت شبکه و سازمان است. مجری معمولاً در هر برنامه محتويات ذهنی تهيه کننده يا نويسنده را اجرا می کند، بخصوص اگر برنامه توليدی باشد. معمولاً هيچ کدام از مجريان دخالتی در انتخاب ميهمان يا محتوای برنامه ها ندارند. يک برنامه برای رسيدن به آنتن شبکه مراحل نظارتی گوناگونی را طی می کند. پس مجری مسئوليت مستقيم در برنامه ندارد. مگر آنکه فرض را بر اين بگذاريم که اين برنامه ی بخصوص کلاً از اول تا آخر توسط مجری تهيه و به شکل نظارت نشده و سرخود از سيما پخش شده است که اين امر ديگری است و مسئولان پاسخ خواهند داد. با سلسه مراتبی که حاکم بر سازمان است بعيد است اينگونه عمل شده باشد. در خصوص نحوه ی تنظيم اين خبر چند نکته عرض می شود:

اول: در کدام دادگاه و بر مبنای کدام اسناد و مدارک ثابت شده که آن مجری تخلفات مالی و اخلاقی داشته است؟
دوم: آيا سازمان صدا و سيما با اطلاع از اين تخلفات ثابت شده و محکوميت قطعی مجری او را بکار گرفته است؟
سوم: آيا اين مجری در خصوص ارائه ی برنامه آزادی کامل دارد و هرگونه دلش می خواهد عمل می کند؟ به زبان ديگر آيا اين مجری بخصوص تنها مسئول اين برنامه است؟
چهارم: اگر بعدآ مشخص شود اين برنامه بر اساس سياست های سازمان توليد و پخش شده چگونه اين بی عدالتی اعمال شده در مورد مجری جبران خواهد شد؟
پنجم: چنانچه بعدآ معلوم شود مجری دخالتی در اين امر ادعا شده نداشته است آيا می تواند عليه گزارشگر اعلام جرم نمايد و قانون می تواند آنان را به پرداخت خسارت سنگين ملزم کند؟
ششم: اصلا فرض را بر اين بگذاريم که اين خبر صحت دارد. آيا بايد برای نقد آن حيثت پانزده ساله مجری لکه دار شود يا فقط بايد به همين مورد رسيدگی شود؟

قطعاً سازمان صدا و سيما در اين خصوص توضيحات لازم را خواهد داد. همانطور که دايره ی حقوقی سازمان که واقف به امور حقوقی است، می تواند به وکالت از مجری اعلام شکايت کند. بديهی است اين خبر می توانست به شکل شايسته تری تنظيم شود تا خدای ناکرده حقی از کسی زايل نشود، چون قطعاً هدف تنظيم کنندگان خبر تنها بی آبرو کردن يک مجری و انتقام گيری شخصی نبوده است.
اگر اين رويه ادامه يابد دير يا زود اين بليه گريبان همه را خواهد گرفت. و مخاطب آن سايت محترم نسبت به ديگر موارد مطرح شده که ممکن است صحت نيز داشته باشد، بد گمان گردد.