درباره حسين پاکدل  
 
 
وبلاگ
خبر
متفرقه
شعر
نمایشنامه
داستان
فیلم‌نامه
جستجو
استفاده از مطالب و محتویات این سایت، بدون اجازه نویسنده، مجاز نیست.
طراحی توسط گردون
 
 
 
پنجشنبه 29 تیر 1391
موضوع: روزنوشت
● این خط، این نشان!


این مطلبی است که برای بیستمین سال انتشار مجله تصویر و تلاش صمدیان برای این تداوم با کیفیت نوشتم.


عقل مي‌گويد: تكنولوژي چيز خوبي است... غيب مي‌گويد؟!... ولي خب وقتي همه‌ي كارها را راحت مي‌كند و لازم نيست آدم براي گذران زندگي فكر كند، زور بزند يا عزا بگيرد و از اين و آن كمك بخواهد اين حرفِ بديهي‌ي عقل ‌را مي‌پذيرد. از همه مهمتر اين‌كه به‌خاطر سرعت عمل، در وقت صرفه جويي مي‌كند. البته منطق هم مي‌گويد: تكنولوژي به‌خاطر ايجاد نيازهاي كاذبْ آدم را گيج و گم مي‌كند و هزينه‌ها را تا حدِ دق افزايش مي‌دهد. ندايي مي‌گويد: بدهد، اين به آن همه در

شما حساب كن صدسال پيش اگر براي انجام كاري صدها هزار آدمِ كاري و صدسال وقتِ مفت لازم بود الان كافي‌است به كُرِ پول و اعتبار بي‌حساب‌كتاب وصل باشي، براي صدسال كار، يك نفر و يك ساعت هم كفايت مي‌كند. كساني در اين خصوص روي تكنولوژي، عقل، منطق، برنامه‌ريزي و زمان را كم كرده و گاه هزاران كار گُنده و سرنوشت ساز يك ملت را از توي بوق ظرفِ دوسه ساعت روي كاغذ فتيله‌پيچ كرده مي‌گذارند كنار. از اين شوخي‌ي تلخ‌ِ واقعي كه بگذريم تازه مي‌رسيم به اين كه تكنولوژي رشد هماهنگي ندارد يعني شده‌است مثل موجودي هيولاگون كه قدش دراز، دست‌هايش كوتاه، پاهايش كج، موهايش مشمايي و دماغ‌اش خوشگل‌ شده ولي كله‌ و چانه‌اش كوچك مانده و دل و قلوه‌اش ديگر كارايي ندارد و مي‌شود درآورد انداخت دور.
نتيجه؛ اين پديده، هم فوايد زيادي دارد و هم عيب‌هاي بي‌شمار. اين است كه اگر پول داشته باشي يك‌جور عدالت تعريف شده‌ي محض به تو امكان مي‌دهد عين تيغ معروفِ زنگي‌ي مست از تكنولوژي براي هر چيزي كه مي‌خواهي بهره ببري؛ براي توسعه‌ي يك فرهنگ و تمدن بزرگ يا براي تخريب آن.
اين همه گفته شد تا تازه برسيم به نتيجه‌اي كه سيف‌الله صمديان به‌طور فطري و غريزي‌ سال‌ها پيش به آن رسيد، عمل كرد و رفت جلو؛ آن‌قدر كه ما به گردش نمي‌رسيم. اين آقاي واقعاً آقا به‌تنهايي با پول، بي‌پول، با تكنولوژي، بي تكنولوژي، وسط شلوغي، در بحران، در آرامش‌ِ محال آن‌قدر خوب و اصولي كار مي‌كند كه لج آدم كه هيچ حتي حرص يك وزارت‌خانه‌ي فرهنگي- هنري با كرور‌كرور بودجه را درمي‌آورد كه از دست‌اش فقط مي‌توان مهاجرت كرد به آلاسكا. به همين علت مي‌توان نتيجه گرفت تكنولوژي ممكن است لازمه‌ي انجام يك كار باشد ولي براي عامل موفقيت شدن كافي نيست. آن‌هم براي دنياي بيكران تصوير، كاري كه تمامي ذرات وجودش وابسته به امكانات تكنولوژيك است. بسيارند مجلاتي كه از حيث بهره‌وري از تكنولوژي و اتصلات به خزانه غيب و دست‌هاي حمايت، خيلي از نظر رنگ و لعاب از اين مجله تصوير جلوترند ولي در همان مرحله‌ي چاپ فراموش شده‌اند. صمديان ثابت كرده قادر است با امكاناتي ابتدايي مجله‌اش را با همين وزانت درآورد؛ كاري كه از آغاز تا اين اواخر مي‌كرد.
واقعاً اين صمديان يك‌جور خاصي است كه نمي‌شود برايش تعريف پيدا كرد. اصلاً بايد نشست و يك فرهنگ ويژه براي او و مجله تصوير نوشت. چون اين موجود اگر در دوران پارينه سنگي هم به‌دنيا مي‌آمد همين‌طور عمل مي‌كرد و همين‌قدر مؤثر بود كه الان هست و هزار سال ديگر هم همين‌گونه است كه حالا هست. آدم‌هايي مثل او كه به ندرت خلق مي‌شوند و خيلي ناياب‌اند، اساساً به دنيا مي‌آيند تا به زور هم شده عقل و شعور و بصيرت بشر را هل داده جلو ببرند. كار بيست و چند ‌ساله‌ي اين آدم در تصوير و تصوّر و خيال، صد و بيست سال ديگر ارزش‌گذاري مي‌شود و تا دويست سال بعد خوراك براي بخش بصري‌ي جهان دارد و دوهزار سال بعد اين مجله مرجع كامل و كافي‌ي شناخت امروز خواهد شد؛ اين خط اين هم نشان اگر نشد هرچه مي‌خواهيد به تكنولوژي بگوييد!...