درباره حسين پاکدل  
 
 
 
 
 
یکشنبه 19 مرداد 1393
موضوع: روزنوشت
● یک توضیح ساده


دیروز مراسمی تحت عنوان "فصل دوم" در بزرگداشت زنده یاد محمود استاد محمد در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. بنده هم افتخار داشتم سخنانی
در مورد محمود بزنم. از فرصت پیش آمده، با اشاره به شکل و محتوای "نمایش آسدکاظم" برای تذکری به خودم و خانواده تئاتر استفاده کردم. حرفم این بود که چرا بعضی بزرگان و هنرمندان پیشکسوت ما به شکلی همدیگر را طی نامه نگاری در مطبوعات به بدترین چیزها متهم می‌کنند. در ادامه از پاره‌ای از دوستان خواستم - در این شرایط حساس که عده‌ای فرصت طلب با هجمه به هنر و فرهنگ از هر چیزی چماق تکفیر می‌سازند تا بر سر هنر و هنرمند بکوبند - مراقبت کنیم از حرف زدن و اظهار نظرهایمان. کسانی قصد دارند حواس‌ها را از شرایط اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و اخلاقی که اینان طی چندسال اخیر به وجود آوردند پرت کرده و فرافکنی کنند؛ پس سخنی نگوییم که تمامیت تئاتر لطمه ببیند. بعد در مورد شیخوخیت و بزرگی در تئاتر و سینما گفتم و این که پناه و پناهگاه هنرمند تئاتر کیست و کجاست؟ از فرصت سوزی های مدیران گفتم و عقب نشینی‌های پی در پی آن‌ها. بعد اشاره‌ای کردم به ده سال پیش که هنرمند متعهد و بزرگوار جناب ابوالحسن داوودی که آن موقع به عنوان رئیس هیئت مدیره خانه سینما با حقیر صحبت کردند که بشوم مدیر عامل خانه سینما. آن وقت برای دوست و یار دیرینم آقای داوودی مفصل توضیح دادم چرا قبول نمی‌کنم و دلایلی داشتم از جمله آن‌که ممکن است از پس مطبوعات، دولت و بودجه و هرآنچه در مقابل خانه سینماست برآیم ولی توان برآورده کردن توقعات خود اهل سینما را ندارم. منظور این که ما گاه نادانسته و ناخواسته خودمان تیشه به ریشه صنف‌مان می‌زنیم. خلاصه بحث من در مراسم دیروز همین بود اما در گزارشی که ایسنا از این مراسم بر خروجی خود گذاشت چنان برمی‌آمد که انگار منظور و مشکل من شخص استاد داوودی بوده است؛ که البته در حرف‌های من مطلقاً چنین چیزی نبود. علی‌رغم این که کسی در این مورد حرفی نزد ولی لازم است برای این که خدای نکرده سوء تفاهمی پیش نیاید بگویم من برای هنرمند ارجمند ابوالحسن داوودی نه از حالا که نزدیک سی و چند سال است دوستی صمیمانه و ارادت ویژه داشته و دارم، و هرگز به خود اجازه نمی‌دهم در مورد ایشان و امثال ایشان سخنی حتی با شبهه بر زبان بیاورم. ضمناً حرف‌های من در جلسه دیروز درد و دل یکی از اعضای خانواده تئاتر با اهل خانواده‌اش بود.