درباره حسين پاکدل  
 
 
 
 
 
دوشنبه 2 شهریور 1394
موضوع: روزنوشت
● سال ثانيه


"سال ثانيه"
اثرى هول آور، به شدت مفهومى و غافلگير كننده از
حميد پورآذرى. شعرى دردمندانه با تصويرسازى هاى فراموش نشدنى از جنس زندگى. روايت ثانيه هاى كشدار و متداوم كه هرگز از لوح ضمير تك تك ما زدوده نخواهد شد. جاماندگى هركدام از ما در بزنگاه زمانى در گذشته و آينده. گذشته اى كه نمى گذرد حتى تا ته آينده. نمايشى ميدانى با تمام ويژه گيهاى اثر گذارش. در اين اثر پورآذرى پس از يك دوره نسبتأ دراز توقف در خلق آثار ماندگار از اين دست، اين بار با دانش و توانى جهنده ما را درگير ثانيه هاى باتلاق گونه مى كند. لحظه هاى پاك نشدنى؛ مثل چسبيدن گوشت و پوست و خون آدميانى ديگر از جنس خودمان بر دست و تن ما كه با هيچ آب و شوينده اى از بين نمى رود. در اين نمايش كامل آدميانى مى شويم پر هراس كه دنبال جايى براى پنهان شدن در وجود ديگرانى مى گرديم كه خودشان نيز همين حال را دارند و در نهايت موقع خروج سراسر راه پوشيده شده است از پوتين هاى تعويض شده با جاى ديگرى و ديگران. آنچه از اين اثر تا هميشه در ذهن ميماند اين كه ما محكوم به همانندى سرنوشتيم و ما را از هم گريزى نيست؛ چه مانده، چه رفته، چه بى گناه، چه پاك، چه بالا و چه پايين. همه سد راه هميم؛ با قصد و بى قصد، حتى اگر عامل بازدارنده رهايمان كند درست مثل پاندول ساعت ثانيه هاى عادت را تكرار مى كنيم و مدام خود را به ديوار مى كوبيم. كافى است موقع تماشا آدم خودش را به دل درياى نمايش بزند، ما را با خود خواهد برد. تماشايش دقت مى خواهد و همراهى، چه بخواهيم و چه نخواهيم از همان آغاز، از همان بيرون زمين تنيس ما بخشى از اثر و وسط نمايشيم.
به حميد و گروه سخت كوشش تبريك مى گويم.

نمايش سال ثانيه،
هرشب در آغاز غروب در زمين تنيس كاخ سعدآباد، از درب ورودى زعفرانيه، به مدت يك ساعت اجرا مى شود.