كاش روزي شناخت را ميشناختيم!
ديگر رؤياهايم مرا به خواب ميبينند.
كفش تنگ يعني عشق افلاطونيِ پا و درد.
آدم كج خلق وسط روز هم لج شب را درميآورد.
بدتر از آرزوي بي آرزويي داشتن آرزوهاي برآورده شده است.
