خودكامه خود را همراهِ بقيه، فداي خود ميكند.
بلبل بيزبان، ميدهد برايش قضاي آواز بخوانند.
در اوج دركِ لذّت، فقط حال؛ نه گذشته معني دارد نه آينده!
بعدها شايد بفهميم والاتر از عشق، ميتوانسته سپاسگزاري بوده باشد.
اغلب سرگرم فراموش كردن چيزهايي هستيم كه هرگز فراموش نميشوند.