تنهايی با ترس قدم میزند.
بادِ نخوت همه چيز را به تعظيم میخواند.
سگهای اشرافي از روی نت پارس میكنند.
دنيا رو به پيشرفت پيش میرود، عقب عقب!
كيفم را میگشايم، مال من نيست؛ پس خودم نيستم.