چهقدر آينه!...؛ همه مراقب ما!
به اندازهی هراس بودن، هستيم.
برف را لمس میکنم؛ دل بهار توست.
در جدالی نابرابر است با ما- ديو مرگ!
چهقدر نطفهی خيانت در بطنِ آينده است!
