همه شاعرند؛ خبر ندارند.
وسط خاطره، خاطره شدهايم.
برای نگاه نكردن اتفاقاً چشم لازم است.
سنگين باش؛ سنگ ها روزی ما بودهاند.
قدر مشترک رنگهای رؤيايی چه بیرنگی است؟ .
