در خواب ديد از غصه خواب ندارد.
در گريز از هراسِ اجل، از آنسوی بام افتاد.
گليمِ زمين وسعتِ پادرازیی دوپايان ِچارپا را ندارد.
لابد برای سرگرم كردن ِخدای تنهاست كه بت میتراشيم!
بيچاره مردگان، تا قيامت، غصهدارِ اندوهِ ابدی ما براي رفتنِ خود هستند!
