دمِ پايان، لحظه‌ها محترم ترند.

در سكوت، حرف‌ها جيغ‌ِ نگاه را مي‌فهمند.

تحمل ناپذير است حاصل‌جمع آنچه ديگران از ما در تصور دارند.

نوابغ از سرازيری زندگي صعود مي‌كنند تا به ارتفاع خدايگان برسند.

مرگ همه چيز را می‌بندد جز چشمان‌ِ ماتِ حيرت؛ ما به كمك او می‌بنديم.