درباره حسين پاکدل  
 
 
 
 
 
پنجشنبه 22 فروردین 1387
موضوع: براده‌ها
● لاجرم


چه‌قدر به ساعت‌ها نمی‌رسيم!

سروشي بر ناپايايی‌ی پايان هست؟

غم، با‌بهانه از سروكول ِشادی بالا نمی‌رود.

سايه‌ی بلبل‌ هم زندانی‌ی خميازهِ كشدار قفسی‌ است.

همه چيز دوشقه شد؛ نيمی از آن من، نيمی براي نيم‌ِ نصف شده‌ام.