با دنده عقب به جلو برمیگرديم.
رؤياهای سبك را دادِ باد میبرد.
هميشه سرگرم شروع كاری ناتمام ماندهايم.
قمر چه تاريك است؛ بي حضور حضرتِ شمس!
در آشيان شهرت، حقيقتِ بی دروغ جا نمیشود.
